สอนให้รู้หน่อย ให้ตาสว่าง

สอนให้คิดบ้าง ให้ฉันโกรธแค้นเธอ

สอนให้รู้สึก ว่าทุกข์ที่เจอ

เพราะว่ารักเธอ ก็เลยเจ็บแบบนี้

* ถึงจะรู้ แต่ก็ทำไม่เป็น

ทั้งที่เห็น ว่าเธอทำขนาดไหน

** ฉันก็เกลียดเธอไม่ลง

ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย

ได้แต่เก็บมันข้างใน

แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเอง

ที่มันโกรธเธอไม่ได้

ถึงจะอย่างไรก็รักเธอ


ได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ

จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไร

ทั้งที่น่าโกรธ โกรธแค้นชิงชัง


ทั้งที่หลายอย่าง ถูกเธอทำช้ำใจ

ทั้งที่รู้อยู่ ที่รักเธอไป

ฉันต้องเสียใจ ที่เธอไม่เหลียวแล








สั่งตัวเองให้รักใครๆ ไม่เคยจะทำได้เลย

ทำไม่ได้จริงๆ ไม่ได้ดังเคย ต้องกลับมายืนที่เดิม

กลับมาเป็นคนที่รักเธอ คนเดิมที่เธอไม่เคยรัก เคยต้องการ

แม้นานเท่าไหร่ สุดท้ายก็มีแต่เธอ

อยากจะเป็นคน ที่ลืมง่ายๆ อยากลบลืมใครก็ทำได้หมด

ก็ไม่รู้ว่าเธอทำอย่างไร อยากรู้เธอลืมยังไง

บอกหน่อยต้องทำยังไง เธอบอกฉันหน่อยตัดใจยังไง

อยากเป็นคนไม่มีใจ จะได้จบไปเสียที

ไม่อยากเจ็บช้ำซ้ำๆ เพราะใจมันยังรักเธออย่างนี้

ทรมานเพียงใด พยายามยังไง ก็ยังคิดถึงเธอ

จะมีใครที่เขาเข้ามา ไม่เลย ไม่เคยสนใจ

รักไม่ได้จริงๆ รักได้คนเดียว ทั้งหมดใจมีแค่เธอ

กลับมาเป็นคนที่รักเธอ คนเดิมที่เธอไม่เคยรัก เคยต้องการ

แม้นานเท่าไหร่ สุดท้ายก็มีแต่เธอ

อยากจะเป็นคน ที่ลืมง่ายๆ อยากลบลืมใครก็ทำได้หมด

ก็ไม่รู้ว่าเธอทำอย่างไร อยากรู้เธอลืมยังไง

บอกหน่อยต้องทำยังไง เธอบอกฉันหน่อยตัดใจยังไง

อยากเป็นคนไม่มีใจ จะได้จบไปเสียที

ไม่อยากเจ็บช้ำซ้ำๆ เพราะใจมันยังรักเธออย่างนี้

ทรมานเพียงใด พยายามยังไง ก็ยังคิดถึงเธอ

และก็ไม่รู้ว่าจะไปโทษใคร ที่ฉันรักใครไม่ได้อีกแล้ว

ไม่ว่าเขาจะดีกับฉันเพียงใด หัวใจเรียกร้องเพียงแต่เธอ

บอกหน่อยต้องทำยังไง เธอบอกฉันหน่อยตัดใจยังไง

อยากเป็นคนไม่มีใจ จะได้จบไปเสียที


ไม่อยากเจ็บช้ำซ้ำๆ เพราะใจมันยังรักเธออย่างนี้

ทรมานเพียงใด พยายามยังไง ก็ยังคิดถึงเธอ


ทรมานเพียงใด พยายามยังไง ก็ยังคิดถึงเธอ